24 ᲓᲔᲙᲔᲛᲑᲔᲠᲘ, 2025
იდგა 1981 წლის 24 დეკემბერის ღამე ცარიელ ცივ ნაცრისფერ რუსთაველზე ჩემი სახლიდან ლენინის მოედნისკენ მივდიოდით ნიჭიერთა ათწლედის 3 მეათე კლასელი მოსწავლე ნინო სხირტლაძე ვაჟა დურმიშიძე და მე.
უცებ ვაჟამ შემომხედა და თქვა:
- წარმოგიდგენიათ ეხლა რა ხდება შობაზე ნიუ იორკში რა ზეიმია და რა გრიალი აქ კი ...
ჩემს აზრებში რაც კი ამერიკული ფილმები და მუსიკა მქონდა ნანახი და მოსმენილი ლამაზი გოგოებით ყველაფერი დატრიალდა თავში და ერთი გრძელი ორგაზმივით ჩაირთო.
ისე ძლიერად მომინდა შემეცვალა ის მკვდარი საბჭოთა ქართული ბეზპონტა რეალობა (და შევცვალე კიდევაც).
და აი 45 წლის მერე მე აქ ვარ და ზუსტად ის ნაღდი - შეუღებავი ქერა თმიანი
ნაღდი - დიდ ძუძუებიანი არა სილიკონი ნაღდი - ულინზო ცისფერ თალება
ნაღდი - გახურებული ვესტი გოგო მყავს ცოლად რომელზეც მთელი ბავშვობა ვოცნებობდი.
მორალი:
ფრთხილად იყავით სურვილების ჩაფიქრებისას რადგან ის ადრე თუ გვიან მაინც სრულდება თურმე
<3